نتایج تحقیقات نشان می‌دهد: تجویز عصاره آبی برگ «شنبلیله» در کاهش برخی مشکلات دردزای ناشی از دیابت موثراست. 
مهرداد روغنی، محمد رضا واعظ مهدوی و محسن خلیلی نجف آبادی، استادیاران فیزیولوژی دانشکده پزشکی دانشگاه شاهد در این پژوهش اثر آنالژزیک عصاره آبی برگ شنبلیله در موش‌های صحرایی نر مبتلا به دیابت قندی القا شده توسط استرپتوزوتوسین را با استفاده از آزمون فارمالین در طی دو فاز حاد و مزمن مورد بررسی قرار داده‌اند.

در این تحقیق از موش‌های صحرایی نر نژاد wistar در محدود وزنی 205 تا 255 گرم استفاده شد. موش‌ها به طور تصادفی به پنج گروه کنترل، کنترل تحت درمان با عصاره آبی برگ شنبلیله، کنترل دریافت کننده سدیم سالیسیلات (کنترل مثبت)، گروه دیابتی و گروه دیابتی درمانی شده با عصاره آبی برگ شنبلیله تقسیم شدند.
گفتنی است، برای دیابتی کردن حیوانات از داروی استرپتوزوتوسین به صورت تک دوز به میزان 200 میلی‌گرم بر کیلوگرم استفاده شد.

 

 
 

سپس گروه‌های کنترل دیابتی نیز عصاره آبی برگ شنبلیله را به صورت داخلی صفاقی به میزان 200 میلی‌گرم بر کیلوگرم به طور یک روز در میان به مدت یک ماه دریافت کردند. میزان گلوکز سرم یک هفته قبل و چهار هفته قبل از انجام کار به روش آنزیمی گلوکز اسید اندازه گیری شد. 
به علاوه، پس از گذشت یکماه، آزمون فرمالین بر روی تمام موشها انجام شد. 
نتایج این تحقیق نشان داد که تجویز عصاره آبی برگ شنبلیله موجب کاهش معنی دار میزان گلوکز سرم و میزان احساس درد در مدل تجربی دیابت می‌شود و این به عنوان یک درمان پتانسیل در حالت دیابت قندی می‌تواند مطرح شود.
.